به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی خوش آمدید. / ثبت نام کنید / ورود
 
  • پارچه ایرانی با برند خارجی عرضه می‌شود

 
گزارش از :داود ربیعی
 
در تعریف صنعت نساجی آمده است: «نساجی، هنر بافتی است که در آن برای تولید پارچه، دو مجموعه مجزا از نخ‌ها و رشته‌ها که تار و پود نامیده می‌شوند، در هم بافته شوند.
رشته‌های تار در قطعه پارچه به صورت طولی و رشته‌های پود در عرض از این سو به آن سو می‌روند.» برای تعریف نساجی از دو واژه «صنعت» و «هنر» استفاده شد. زیرا نساجی به علت قدمت هزارساله خود با هنر و فرهنگ آمیخته شده و نحوه پوشش هر قوم و جامعه‌ای براساس فرهنگ آن شکل می‌گیرد.
ماه گذشته، هفدهمین نمایشگاه صنعت نساجی تهران به کار خود پایان داد و نمایشگاه طراحی لباس اسلامی‌ایرانی با محوریت قرار دادن مانتو و دیگر پوشاک مراحل آماده‌سازی خود را سپری می‌کند. اما نحوه توجه و سرمایه‌گذاری در نساجی کشور به‌عنوان تنها صنعتی که به حریم اخلاقی و عفاف جامعه مرتبط است، باید مورد بررسی قرار گیرد.نساجی به‌عنوان صنعت- فرهنگی که ویترین اخلاق و سلامت روانی جامعه است، وسعتی به اندازه مردم کشور دارد و از سویی با توجه به اهمیت پیوست فرهنگی، نساجی می‌تواند بستر خوبی برای صادر کردن فرهنگ غنی کشورمان باشد.
چینی‌ها، ایرانی‌پوش شدند
نمایشگاه نساجی هر ساله در کشور برگزار می‌شود و امسال نیز این نمایشگاه با استقبال خوبی مواجه شد و شرکت‌های داخلی و خارجی حضور پررنگ‌تری نسبت به سال‌های گذشته داشتند. مهندس مهدی اسلام‌پناه مدیرکل دفتر نساجی و پوشاک وزارت صنعت، معدن و تجارت با بیان اینکه تولیدکنندگان پوشاک در ایران در استفاده از پارچه‌های ایرانی با مشکل خاصی مواجه نیستند، از عرضه پارچه داخلی با برند خارجی خبرداد.
وی علت استفاده از نام‌های تجاری بیگانه برای پارچه‌های داخل را کاهش قدرت ریسک بنگاه‌های تولیدی در سرمایه‌گذاری دانست. مشتری داخلی همچنان به مصرف و اعتماد بی‌پایه به برندهای خارجی ادامه می‌دهد و فرهنگ‌سازی در این زمینه نیاز به نهضتی سراسری در کشور دارد. اسلام‌پناه، کیفیت پارچه‌های ایرانی را همپای رقبای خارجی خود دانست و اظهار کرد: «زمانی که پارچه‌ای که در کشور تولید شده و با برندی دیگر عرضه می‌شود، می‌تواند رضایت مشتری را برآورده کند، دارای کیفیت و استاندارد است و تنها حلقه گمشده که سبب شده تا نام ایران عنوان نشود، نبود فرهنگ‌سازی در این حوزه است».
مدیرکل دفتر نساجی و پوشاک وزارت صنعت، معدن و تجارت از صادرات پوشاک به چین خبرداد و در ادامه افزود: چین به‌عنوان بزرگ‌ترین صادرکننده در جهان قلمداد می‌شود ولی ما توانستیم در برخی از محصولات نساجی به آنها پوشاک صادر کنیم. تنها رمز موفقیت در این زمینه، کیفیت مطلوب است.
من به عنوان مدیرکل نساجی و پوشاک وزارت صنعت، معدن و تجارت، کیفیت پایین برخی از محصولات را در برهه‌ای از زمان را می‌پذیرم ولی تلاشی را که از سوی صنعتگران در این بخش از صنعت صورت می‌گیرد باید مورد توجه قرار داد. وی از رشد صنعت نساجی در کشور خبر داد و صادرات به چین و دیگر کشورهای اروپایی را نشانه‌ای از افزایش کیفیت در حوزه نساجی کشور دانست.
اسلام پناه، از هزینه بالای معرفی برندهای ایرانی در زمینه نساجی انتقاد کرد و برای نمونه به هزینه هنگفت پخش تیزرهای تلویزیونی، بیلبوردهای تبلیغاتی اشاره و اظهار کرد: در کشور ما برای معرفی یک مد و حتی پارچه خاص که در کشور تولید می‌شود باید هزینه زیادی صرف کرد، در صورتی که در کشورهای دیگر، شبکه‌ای ویژه را برای نمایش و عرضه مد لباس‌های خود اختصاص داده‌اند و علاوه بر اشباع بازارهای خود، برای مردم ما نیز فرهنگ‌سازی می‌کنند. در زمینه پوشاک و برندسازی در این زمینه، باید نگاهی جهادی به ‌آن داشت، زیرا رشد این صنعت با سلامت جامعه رابطه مستقیم دارد.
ایران، پایتخت مد و لباس اسلامی‌– ایرانی
امروزه در اقتصاد جهانی‌، نگاه به اقتصاد فرهنگ‌، امری قابل‌توجه است و به نوعی حیات فرهنگ و اقتصاد و صنعت هر جامعه‌ای در گرو توجه به آن است و صنایع فرهنگی و نگاه تخصصی به آن باید در جامعه ما ایجاد شود.دکتر عیسی کشاورز، مدیر کل آموزش و توسعه فعالیت‌های فرهنگی و هنری و همچنین عضو کارگروه طراحی مد و لباس اسلامی‌– ایرانی با بیان مطلب فوق در مورد فرهنگ‌سازی و حلقه گمشده معروف به نام برندسازی اظهار کرد: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی‌نقش هدایتی و بسترسازی داشته است و ورود به اجرایی شدن‌، از وظایف این وزارتخانه محسوب نمی‌شود. تجاری‌سازی و ایجاد برند ملی در این زمینه و ورود به عرصه جهانی نیاز به زمان و نگاه تخصصی و علمی‌دارد و با یقین می‌توان بیان کرد که کشور ما قابلیت ورود به بازار جهانی را دارد و با تداوم برنامه محوری در این زمینه‌، ایران در افق ۱۴۰۴ به پایتخت مد و لباس اسلامی‌– ایرانی تبدیل خواهد شد.
وی در ادامه صحبت‌های خود به تعامل فرهنگ و صنعت پرداخت و گفت: باید ارتباط نزدیک میان صنعت و فرهنگ ایجاد شود که هم‌اکنون ارگانیک نشده و علت آن نبود افراد متخصص در این زمینه است‌، افرادی که علاوه بر تخصص در اقتصاد و صنعت با فرهنگ و هنر نیز آشنا باشند و نمایشگاه صنایع فرهنگی از جمله ایده‌هایی است که فراموش شده است و به اعتقاد من‌، نباید طرح‌ها و پروژه‌های ملی را خرد و آن‌را بین نهادها تقسیم کرد. همه وزارتخانه‌ها رسالتی دارند و نباید طرح‌های ملی را با نام‌ها و نامه‌ها و دستورالعمل‌ها به تاخیر انداخت. طرح ملی‌، همت ملی می‌طلبد. بحث صنایع فرهنگی‌، مقوله‌ای مهم به‌شمار می‌رود و پرسش شما نیز کاملا یک پرسش علمی‌و تخصصی بود. خوشبختانه علاوه بر ظرفیت‌های نهادهای دولتی‌، بخش خصوصی نیز علاقه‌مند به شرکت در بحث صنایع فرهنگی بوده و از قابلیت بسیار خوبی در این زمینه برخوردار است.
کمیته روابط عمومی، تبلیغات واطلاع رسانی نخستین نمایشگاه ملی (مدومانتو)20/8/90
 
کلیه حقوق این پورتال متعلق به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی می‌باشد.